Simply ReleaseS Toppers proudly presents
Never Let Me Go
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Ehr Asjee en Suurtje
Mijn naam is Kathy H. Ik ben 28 jaar oud.
Ik ben al negen jaar lang een verzorgster.
Ik doe mijn werk goed. Het gaat altijd beter met mijn patiënten dan verwacht.
Eigenlijk nooit van streek. Zelfs niet als ze een donatie gaan doen.
Ik wil niet opscheppen, maar ik ben erg trots op wat we doen.
Verzorgers en donoren hebben zoveel bereikt.
Dat gezegd hebbende, we zijn geen machines.
Op het einde mat het je af.
Ik denk dat ik daarom nu mijn tijd doorbreng door niet vooruit te kijken...
maar achterom te kijken...
naar de huisjes en Hailsham...
en wat er daar met ons gebeurd is.
Met mij, Tommy en Ruth.
Goedemorgen, leerlingen. - Goedemorgen, Miss Emily.
Ik heb vernomen dat er drie brandende sigaretten zijn ontdekt...
verborgen achter een pot in de bloementuin.
Ik weet dat leerlingen een paar verzorgsters en bezorgers een sigaret zagen roken...
maar ik moet weer benadrukken, dat het veel erger is...
dat een leerling van Hailsham een sigaret rookt dan iemand anders.
Leerlingen van Hailsham zijn bijzonder.
Jezelf gezond houden, jezelf van binnen gezond houden...
is van het grootste belang.
Is dat duidelijk? - Ja, Miss Emily.
Ik denk dat ik op een dag vijf paarden wil.
Ik weet al hun namen niet, maar ik weet dat ik vijf paarden wil.
Het beste zou 'Thunder' zijn.
Hij is gevaarlijk om te berijden, dus jij kunt niet op hem rijden.
Jij kan op 'Bramble' rijden.
Zolang jij je zweep maar niet gebruikt bij hem.
Dat is mooi. - Neem jij het maar.
Kijk. Wie is dat bij Miss Emily?
Zou dat de nieuwe voogdes zijn?
Dat moet haast wel.
We hebben al eeuwen geen nieuwe voogdes meer gehad.
Vang hem, Tommy.
Waarom ging Tommy de bal niet halen?
Sorry, Miss Lucy? - Waarom ging Tommy de bal niet halen?
Toen hij over het hek stuiterde. Dat kon nooit ver bij hem vandaan zijn.
Dat hek is de grens van het Hailsham terrein.
We gaan niet buiten de grens, Miss Lucy. Dat is te gevaarlijk.
Gevaarlijk?
Op een keer had een jongen erge ruzie met al zijn vrienden...
en is toen de grens over gerend.
Twee dagen later hebben ze hem gevonden, in het bos. Vastgebonden aan een boom.
Zijn handen en voeten afgehakt. - Dood.
En dan is er nog dat meisje die over het hek klom bij de vooringang.
Toen ze probeerde terug te komen, werd haar dat niet toegestaan.
Toen stierf ze. Daarbuiten.
Vlak bij de ingang.
Wie heeft jou die verhalen verteld? - Iedereen kent ze.
Hoe weet je dat ze waar zijn? - Natuurlijk zijn ze waar.
Wie zou zulke vreselijke verhalen verzinnen?
Tommy, wat ben jij aan het doen? Wat is dat precies?
Ik denk dat het een hond moet zijn. Is het een hond, Tommy?
Dat kan geen hond zijn. Zijn ogen zijn te klein.
Dat moet dan een rat zijn. - Tommy heeft een rat getekend.
Het is nog niet klaar. - Je hebt de snor nog niet af.
Zou Tommy's rat uitgekozen worden voor the Gallery?
Het is geen rat.
Het is een olifant. - Kinderen, terug aan het werk.
Hij heeft zijn shirt aan. Zijn favoriete polo shirt.
Hij vermoed niets.
Lijkt erop dat niemand jou wil, Tommy.
Wat doet hij? - Dat is zijn eigen schuld.
Als hij zich leert te beheersen, laten ze hem met rust.
Ik haat je. - Kath, niet doen.
Je had niet moeten...
Kathy H.
Hoe komt dit? - Dat weet ik niet meer.
Dokter?
Dat is niets. Maar een blauwe plek.
Natuurlijk. Kathy H. Kom binnen.
Wat kan ik voor je doen?
Ik vroeg me af wat u tegen Tommy had gezegd.
Op het speelveld. - Ik begrijp het.
Wat heb ik gezegd?
Ik heb hem geprobeerd te kalmeren. Hij leek van streek.
Hij legde uit dat hij vaak geplaagd werd met sport en kunst...
dus ik heb gezegd dat hij niet van streek moest raken over deze dingen.
De andere kinderen plagen hem alleen maar om een reactie uit te lokken.
Als hij niet zo goed in sport is of in kunst dan maakt dat niet uit.
Het is niet zo belangrijk.
Dank u.
Zit jij niet bij de meisjes? - Ik heb net gekeken...
en ik weet zeker dat ik niet bij de meisjes zit. Ik zit bij jou.
Ik wilde zeggen...
dat het me spijt. Het was mijn bedoeling niet je te slaan.
Ik bedoel, ik wil niet een meisje slaan.
Maar jou zeker niet.
Het was een ongeluk. Dat is alles.
Tommy, eet die groente op.
Ik ga niet meer zo boos worden.
Door wat Miss Lucy tegen jou zei, over creatief zijn?
Hoe weet jij dat? - Ik ben nieuwsgierig.
Ze kan dat toch niet menen dat creatief zijn niet belangrijk is?
En de Gallery dan?
Als creatief zijn niet belangrijk is, waarom dan een Gallery hebben?
Ik weet het niet.
Door haar rug te welven, of misschien met behulp van een kussen...
kan een vrouw zichzelf rangschikken...
Goedemorgen, mevrouw. - Goedemorgen.
Kan ik u helpen? - Een thee met melk en suiker.
Een thee. Juist.
Een thee met melk en suiker, alstublieft.
Nee, Tommy.
Ik wil jouw eigen bestelling horen. Herhaal niet hetgeen dat je gehoord hebt.
Wat voor drank serveren ze nog meer in cafés?
Water.
Koffie. - Koffie.
Dan... - Dan...
Een koffie, alstublieft, met melk en suiker.
Bedankt.
Ik denk dat Laura Arthur leuk vindt.
Alle meisjes vinden Arthur leuk, of niet? - Misschien.
Ik weet niet zeker of jij dat ook vindt.
Hij is mijn type niet.
Ik denk dat Laura en Arthur als eerste van onze klas seks zullen hebben.
Omdat, als Arthur het wil, Laura hem niet zal tegenhouden.
Daar zul je wel gelijk in hebben.
Tommy is veranderd. - Hoe veranderd?
Gewoon veranderd.
Dat is alles.
En deze dan van Madeleine Kane?
Ik denk dat die meer dan technisch vermogen laat zien.
Dat geeft echt inzicht in een kind.
Dat is precies wat Marie-Claude voor de Gallery wil.
Ja, daar ben ik het mee eens.
Doe deze twee samen.
Madame komt eraan.
Goedemorgen, leerlingen. - Goedemorgen, Miss Emily.
Er komen vandaag verschillende punten aan de orde.
Ten eerste, onze goede vriend Madame Marie-Claude komt vandaag op bezoek.
Ze zal, zoals gewoonlijk, zorgvuldig jullie kunst en gedichten inspecteren...
en ze zal de beste stukken uitzoeken voor haar Gallery.
We zullen haar uiteraard alle medewerking verlenen...
en haar laten voelen dat ze welkom is.
Ten tweede, goed nieuws voor alle leerlingen...
die volhardend zijn geweest in het verkrijgen van munten.
Morgen na de lessen zal er een verkoop zijn.
De bestelling zal in de ochtend arriveren...
er werd mij verzekerd door de chauffeur...
dat de dozen veel inhoud zullen bevatten.
Zit er echt veel in?
Ik zou zeggen van wel, lieverd. Er zit echt veel in.
Koop jij niets?
Als je al je munten al uitgegeven hebt, kun je wel wat van mij krijgen.
Ik heb munten. Ik wilde alleen wachten tot het wat rustiger was.
Er zal nog wel iets goeds overblijven.
Wat is er aan de hand, Kath?
Het maakt niets uit als je niets bij de verkoop kunt vinden...
omdat ik al iets voor je gevonden heb.
Een muziekbandje.
Ik weet er niet veel van, of het goed is of zo.
Bedankt.
Het probleem is, het is jullie verteld en niet verteld.
Dat is wat ik gezien heb sinds ik hier ben.
Het is jullie verteld, maar niemand begrijpt het.
Dus ik heb besloten om het jullie zo te vertellen dat jullie het wel begrijpen.
Weten jullie wat er met kinderen gebeurt als ze opgroeien?
Nee, dat weten jullie niet, omdat niemand het weet.
Ze worden misschien acteurs...
verhuizen naar Amerika.
Of ze werken in supermarkten.
Of geven les op scholen.
Ze worden misschien sportmannen, of buschauffeurs of coureurs.
Ze kunnen van alles doen.
Maar met jullie weten we het wel.
Niemand van jullie zal naar Amerika gaan.
Niemand van jullie zal in supermarkten werken.
Niemand van jullie zal iets anders doen dan het leven leven dat al uitgestippeld is voor jullie.
Jullie zullen volwassene worden...
maar alleen kortstondig.
Voordat jullie oud zijn...
zelfs voordat jullie op middelbare leeftijd zijn...
zullen jullie je vitale organen gaan doneren.
Daarvoor zijn jullie gemaakt.
En ergens rond jullie derde of vierde donatie...
zal jullie korte leven voltooid zijn.
Jullie zullen moeten weten wie en wat jullie zijn.
Alleen op die manier leiden jullie fatsoenlijke levens.
Er is maar een aankondiging vanmorgen...
en dat is dat Miss Lucy die voogd was bij de vierdejaars studenten...
niet langer meer op Hailsham werkt.
Er zal een vervanger voor haar worden gevonden, en in de tussentijd...
zullen haar klassen verdeeld worden tussen Miss Geraldine en mijzelf.
Het is hard, nietwaar...
om door te gaan tijdens de fase van opzettelijke ondermijning.
Er zijn mensen die ons willen dwarsbomen, dat is duidelijk.
En we zijn ons bewust dat het tij niet bij vooruitstrevend denken ligt.
Dat is het nooit.
Nee, het tij ligt bij de traditionele denkwijze.
Met waardes die nog niet onderzocht zijn.
Maar ik zal niet gedwongen worden.
Ik zal niet gedwongen worden.
En Hailsham ook niet.
Ik begreep niet waarom. Na al haar plagen...
zou Ruth beslissen dat Tommy de jongen was die ze het leukst vond.
Ze zeggen dat meisjes altijd gemeen doen tegen jongens die ze leuk vinden.
Dus misschien vond Ruth hem altijd al leuk.
Misschien had ook ik hem moeten plagen.
Ik bleef hopen dat ze uit elkaar zouden gaan...
zoals zoveel kalverliefdes en tienerromances op school.
Ze gingen nooit uit elkaar.
We verhuisden uit Hailsham toen we 18 waren...
en werden naar verschillende faciliteiten over het hele land gebracht...
om te wachten tot we oud genoeg waren om met de donaties te beginnen.
Tommy, Ruth en ik...
werden naar een verzameling van boerderijen gebracht, 'The Cottages' genoemd.
Toen we daar waren vertelde men ons...
dat sommigen van ons de toestemming zouden krijgen om verzorger te worden.
Maar los daarvan werden we meestal aan ons lot overgelaten.
En werd er toegestaan om dagtrips te maken naar het omringende platteland.
In The Cottages kwamen we ook voor het eerst in contact...
met mensen die niet opgroeiden in Hailsham.
Er waren mensen van White Mansion...
Oakhill, Morningdale en andere tehuizen waar ik nog nooit van gehoord had.
Iedereen leek wijzer en meer werelds dan wij.
Niemand zoveel als Rodney en Chrissie.
Zij waren al meer dan een jaar in The Cottages...
en ze zouden weldra vertrekken naar de voltooingscentra's.
Ricky? Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik kan je daar wel helpen.
Hij heeft het over blauwe ogen, blond haar, leuke kuiltjes als hij lacht.
En biceps die walnoten kunnen kraken.
Jennifer, doe normaal. Ik zag je met hem.
Jen and Ricky aan het k-u-s-s-e-n in een boom.
Dat is zo onwaar.
We zaten niet in een boom.
Waar ga je heen?
Ik dacht een wandeling te maken.
Betekent dat, dat je alleen wil zijn?
Ik zeg niet dat ik me kandidaat ga stellen om een verzorger te worden.
Het is gewoon dat velen zeiden dat ik dat goed zou doen.
Maar toen ging Laura aan iedereen vertellen...
dat ik gezegd had dat ik meer dan waarschijnlijk gekozen zou worden.
Dat is zo onwaar. - Zo onwaar.
Dank je.
Ik ga meer borden halen.
Is er nog iets over voor ons? - Ik weet het niet.
Misschien niet.
Ruth, waarom doe je dat?
In Tommy's schouders knijpen.
Ik mag Tommy toch aanraken, niet?
Het is de manier waarop je hem aanraakt.
Je weet wat ik bedoel, het is overgenomen van die televisieshow.
Dat is zo... - Zeg niet 'dat is zo onwaar'.
Dat soort gedrag, is niet iets wat mensen in het echte leven doen.
Als het dat is wat je dacht. - Het stelt niets voor. Velen doen het.
Wat je bedoelt is dat Chris en Rod het doen.
Daar gaat het dus om.
Het moet vreselijk voor je zijn omringd te worden door al die stelletjes.
Dat heb ik nooit gezegd. Ik vind het gewoon gek.
Je aapt hen na en zij apen het na van een televisieshow.
Ik heb gelijk, is het niet?
Je vindt het niet leuk dat Tommy en ik vrienden zijn met Chrissie en Rod...
aangezien je nauwelijks met iemand spreekt.
Nee, je hebt geen gelijk.
'Zo' geen gelijk?
Dank je Mr. Keffers.
Blijf niet in de deuropening hangen. Kom binnen en ammuseer je mee.
Ik wist niet dat je dit soort zaken leuk vond.
Je mag ze ook zien als ik klaar ben.
Nee, het is gewoon een seksboek.
Ik verwacht dat ik het allemaal al gezien heb, trouwens.
Kathy, wat zoek je? - Ik kijk gewoon naar vieze plaatjes.
Wat bedoel je? Ik kijk gewoon naar vieze prentjes.
Zo zou je dat kunnen stellen, ja.
Als het gewoon voor de kick is, dan doe je het zelf niet op die manier.
Je moet aandachtiger naar elke foto kijken.
Je pikt maar weinig op als je zo snel bladert.
Hoe weet jij hoe het bij meisjes werkt?
Kath, je bent niet op zoek naar kicks.
Hier, geef het aan Ruth. Kijk of het haar iets doet.
Ik veronderstel dat je gehoord hebt wat Rod en Chrissie vertelden?
Nee, toch niet.
Je weet dat Rod en Chrissie zich kandidaat stelden als verzorger.
Daarom leerden ze rijden. - Ja.
Vorig weekend gingen ze naar een stadje aan de Norfolk kust...
en ze denken dat ze iemand gezien hebben?
Wie?
Een dame...
aan het werk in een kantoor. En...
Wat is er, Ruth?
Ze dachten dat deze persoon een 'Possible' was.
Voor mij.
Hebben ze je origineel gevonden?
Ze zijn niet zeker, uiteraard.
Maar Rodney zei dat de gelijkenis echt treffend was.
Oh, mijn God. Ruth. - Ik weet het.
Ze willen er met mij terug naartoe rijden zodat ik het zelf kan zien.
Tommy gaat mee, maar...
Wil je dat ik meekom?
Ruth, natuurlijk.
Zeg, hoeveel ervaring hebben jullie precies met de buitenwereld?
Heel veel. - Nee, dat hebben we niet.
We speelden veel rollenspellen in Hailsham.
Dat telt niet.
Wees niet bang.
Het stelt niet veel voor.
We zijn niet bang.
Goed.
Ik neem worstjes, eieren en frieten.
Worstjes, eieren en frieten alstublieft. - Ja, worstjes, eieren en frieten.
Wel, dan denk ik dat ik ook maar worstjes, eieren en frieten neem.
Vijf maal worstjes, eieren en frieten. Iets om te drinken?
Vijf cola's alstublieft.
Het was echt goed.
Wat? - Sorry.
Weet je, er is iets waar ik met jullie over wilde praten.
In The Cottages is dat onmogelijk.
Er luistert steeds iemand mee.
Dus...
Iemand zei dat sommige Hailshamstudenten er in het verleden...
in slaagden om uitstel te krijgen.
Blijkbaar konden deze Hailshamstudenten...
hun eerste donatie drie of zelfs vier jaar laten uitstellen.
Zo lang als ze maar voldeden.
Als er een meisje en een jongen waren...
die op elkaar verliefd waren...
echt verliefd waren en ze konden het bewijzen...
dan kregen ze een paar jaar samen...
alvorens met de donaties te beginnen.
Waar heb je dat gehoord? - Toen we in White Mansion waren.
De mensen daar waren steeds bezig over dit Hailsham koppel.
Toen de jongen nog slechts een paar weken van de donatie verwijderd was...
zocht hij iemand op, stelde zich kandidaat en alles werd opgelost.
Ik veronderstel dat jullie iets zouden weten over deze dingen.
Van Hailsham zijnde, zouden jullie moeten weten hoe dit werkt.
Naar wie ga je toe?
Met wie zouden we moeten praten als we ons kandidaat zouden willen stellen?
Om eerlijk te zijn, ik weet niet waar jullie het over hebben.
Komaan.
Verwacht je dat we dat geloven? Iedereen weet dat Hailsham speciaal is.
Dus wat is het?
Waarom zouden jullie die dingen voor jezelf houden?
Er waren deden veel verhalen de ronde in Hailsham.
Ik denk niet dat er uiteindelijk veel waar bleken te zijn.
Het zou hier kunnen zijn.
Ja, dat is het.
God, dat moet ze zijn. - Ja, dat is ze.
Zij is het niet.
Ik ben haar niet. - Nee.
Het scheelde toch niet veel hoor. - Zwijg, Tommy. Het scheelde heel veel.
En ik wist al dat ik haar niet zou zijn nog voor we hier waren.
Ik zou nooit haar zijn.
We zouden nooit gekloond worden op basis van mensen zoals die vrouw.
Ruth, doe het niet. - Wat?
We weten het allemaal. We zeggen het gewoon nooit.
Wij worden gekloond op basis van uitschot.
Junkies, prostituees dronkaards, landlopers.
Gevangenen misschien, zolang het geen psychopaten zijn.
Als je naar Possibles wil zoeken en je wil het goed doen...
zoek dan in de goot.
Daar kwamen wij vandaan.
We kunnen beter teruggaan.
Zeg me niet dat ik moet kalmeren.
Je liep op de steiger en je liet me daar achter.
Je wist dat ik van streek was.
Chrissie and Rod zijn serieus geobsedeerd door dit gerucht, niet?
Over dat uitstel?
Ik dacht er opnieuw aan gisterenavond...
en als dit gerucht waar is...
zou het wel een aantal zaken kunnen verklaren.
Zoals? - Wel...
De Gallery, bijvoorbeeld.
We hebben nooit echt geweten waar de Gallery voor diende.
Foto's, poëzie en beeldhouwwerk...
zegt iets over jezelf. Daar gaat het toch over bij kunst?
Het zegt wat er bij je vanbinnen zit. Het legt je ziel bloot.
Ja, en?
Stel je een momentje voor dat het gerucht waar is.
Dat er een speciale regeling is voor Hailshamstudenten...
als ze verliefd zijn.
Er zou een manier moeten zijn...
om uit te maken of deze koppels de waarheid vertellen...
en niet liegen om enkel hun donaties uit te stellen.
Daar zou de Gallery misschien voor kunnen dienen.
In de Gallery hebben ze alles wat ze moeten weten over ons.
Dus, als wij zeggen dat we verliefd zijn...
dan kunnen ze in onze zielen kijken en zien of het waar is.
Ze zullen weten of het echte liefde is of dat we gewoon liegen.
Dat is een gekke gedachte, Tommy.
Wat?
Nee, ik denk niet dat dit gekker is dan die andere gedachte.
En zei Miss Lucy niet dat kunst maken voor de Gallery niet eens belangrijk was?
Ja.
Maar kijk wat er met haar gebeurde.
Denk je eraan om je kandidaat te stellen?
Met Ruth?
Nee.
Het zou niet lukken.
Waarom niet?
Omdat...
je vergeet dat...
jij hebt veel spullen in de Gallery geplaatst door de jaren heen...
en als ik me kandidaat zou stellen zouden ze zich op niks kunnen baseren.
Het zijn gewoon geruchten en theorieën.
Ja, ik weet het.
Ik weet wat je denkt, Kathy.
Ik weet dat je denkt dat jij en Tommy een beter koppel zou zijn geweest.
En je gelooft...
dat er een kans bestaat dat Tommy en ik op een dag uit elkaar zullen gaan.
En als dat gebeurt, dan maak jij misschien een kans bij Tommy.
Een kans om het goed te doen deze keer.
Maar weet je, het feit is Kathy...
alhoewel Tommy je echt wel ziet zitten als een vriend...
hij ziet je niet als een geliefde.
Hij vertelde me over de pornoblaadjes.
We hebben er hartelijk om gelachen.
Hij begrijpt niet wat je aan het doen was.
Maar ik wel.
Ik zei dat ik er binnen vijf minuutjes ben.
Ik wil een verzorgster zijn.
Bij jou moet ik me kandidaat stellen, niet?
Ja.
Ik zei dat ik me kandidaat stel.
Ik zal de formulieren morgen meebrengen en dan kan de zaak starten.
Toen Ruth en Tommy dan werkelijk uit elkaar waren...
was mijn verzorgerstraining al begonnen.
Dus ik was praktisch nooit in The Cottages.
Het was nooit bij me opgekomen, dat onze levens die zo verweven waren...
zich zo snel zouden kunnen ontrafelen.
Als ik dat had geweten, had ik het contact dan aangehouden...
en onzichtbare getijden ons niet uit elkaar laten halen?
Toen ik begon te werken met mijn donors...
had ik niet veel tijd om te treuren over Tommy of Ruth.
Uiteindelijk waren er zoveel jaren verstreken dat ik dacht dat ik hen nooit meer zou zien.
Veel verzorgers doe gewoon alleen hun plicht maar...
wachtende op de dag dat ze op kunnen houden en donoren worden.
Ik vond het wel fijn om een verzorger te zijn.
Ik vond het leuk door het land te reizen...
van centrum naar centrum en van ziekenhuis naar ziekenhuis te pendelen.
Daar ben je.
Bittere chocolade.
Als je eens wist in hoeveel winkels ik ben geweest voordat ik die had gevonden.
Ik dacht dat ik niets mocht eten zo kort voor de operatie.
Jij niet, maar ik wel.
En na de operatie kan je het hele pak in een keer opeten.
Voor mij was de echte test om een verzorgster te zijn...
als een donor eerder voltooid is dan verwacht.
Bij de tweede of zelfs eerste donatie.
Kan ik even iets zeggen? - Goed.
Wie werkt er met Hannah vandaag?
Ik zou nooit zeggen dat ik immuun ben geworden voor de voltooiing.
Maar ze zijn iets waar ik mee kan leven.
Jij bent toch Hannah's verzorgster?
Hannah's verzorgster? - Ja.
Het spijt me, het is altijd zwaar, maar er waren complicaties.
Moet ik het ontslagformulier tekenen?
Alsjeblieft.
Ga je nu weg?
We hebben wel een bed voor je als je nog een stuk moet rijden.
Ik ben in minder dan twee uur thuis.
Het is altijd beter om thuis wakker te worden.
Is dat iemand die je kent? - Ja.
We zijn samen opgegroeid. Hoe is het met haar?
Stonden jullie elkaar erg na? - We hebben elkaar al tien jaar niet gezien.
Ruth is niet zo sterk als we gehoopt hadden in dit stadium.
Ze heeft twee keer gedoneerd. - Dat klopt.
Denk je dat ze de derde af zal ronden? - Ik denk dat ze dat af wil ronden.
En, zoals je weet, als ze willen voltooien, dan doen ze dat meestal.
Kathy.
Ik heb jou al die jaren in de gaten gehouden.
En Tommy ook. - Wat heb je over Tommy gehoord?
Dat hij ook zijn tweede donatie heeft gedaan en hij blijkt het heel goed te doen.
Hij blijkt in betere conditie dan sommigen na hun eerste donatie.
Goede oude Tommy. Dat verbaast me niets.
Verbaas jij je over mij?
Ik denk dat ik er een beetje gebroken uitzie, Kath.
Het is goed. Ik denk dat ik mijn derde donatie toch niet overleef.
Jij hoort dingen, of niet? - Wat voor dingen?
Je weet wel.
Na de vierde donatie misschien, als je technisch voltooid bent...
en je je op de een of andere manier nog steeds bewust bent.
En dan ontdek je dat er nog meer donaties zijn, meer dan genoeg.
Geen herstelcentra meer. Geen verzorgers.
Alleen kijken en wachten.
Tot ze je uitschakelen.
Ik denk niet dat ik daar zin in heb.
Is de dag al ten einde?
Het is grappig, ik heb de laatste maanden elke dag aan jou gedacht.
Ik hoopte dat ik je weer zou zien.
Ik voelde dat dit weer zou gebeuren.
Het leek onmogelijk dat ik voltooid zou zijn zonder jou nog een laatste keer te zien.
Het is niet de laatste keer, Ruth.
Ze hebben me een bed aangeboden. Ik was toch van plan om te blijven slapen.
Ik heb altijd geweten dat jij een goede verzorgster zou zijn.
Jouw donoren hebben geluk.
Gisteravond lag ik wakker en ineens bedacht ik me dat we samen een reisje zouden maken.
Waarnaar toe? - Gewoon maar een reisje.
Hoewel...
er wel een plek in gedachte kwam waar een van de jongens van de andere klas het over had.
Het is bij het Kingsfield Recovery Center.
Is het de boot? Die op het strand is achtergelaten?
Heb je er ook over gehoord? - Van een van de verzorgers die daar werkt.
En jij denkt, als we helemaal die kant oprijden...
dat we bij Tommy langs kunnen gaan?
Ik zei je al dat ik je in de gaten hield.
Heb je hem gezien?
Nee, niet sinds The Cottages. - Ik ook niet.
Hoe vinden we hem? - Zijn verzorger zei dat hij buiten zou wachten.
Kijk, daar is hij.
Denk je dat hij ons herkent door het glas?
Nee, laten we er niet uitgaan.
Ruth is in de auto.
Hoe is het met je? - Goed.
Kijk je haar eens. - Ja, mijn haar.
Ik kan niet geloven dat jullie hier beiden zijn.
Lijkt het jullie ook of we weer op Hailsham zijn en er geen tijd voorbij is gegaan?
Nee. - Nee, helemaal niet, toch?
Helemaal niet. Dat is echt raar.
Maar wel goed raar, denk ik.
Weten jullie dat Hailsham gesloten is?
De enige scholen die nu over zijn lijken wel legbatterijen.
Zoals Morningdale. Dat zal wel overdreven zijn.
Weet je zeker dat we de goede kant opgaan?
Het lijkt of het gesloten is.
Niemand heeft iets over een gesloten hek gezegd.
Rustig aan, Ruth. Het is goed.
We kunnen hier doorheen gaan.
Kom op.
Ik vraag me af of Hailsham er nu zo uitziet.
Heb jij nog wel eens iets van andere leerlingen van Hailsham gehoord, Kath?
Soms.
Ik hoorde dat Amanda haar eerste donatie voltooid heeft.
Ik denk dat dat meer gebeurt dan ze ons vertellen.
Er was die jongen bij mijn zorgcentrum...
die altijd erg bang was om zijn eerste donatie te voltooien.
Maar het is allemaal goed. Hij heeft nu zijn derde gedaan...
en hij is helemaal in orde.
Het is grappig. Ik denk niet...
ik weet dat ik geen goede verzorger zou zijn geweest...
maar ik denk wel dat ik een goede donor ben.
Dat horen we toch ook te zijn?
Ik zou willen dat je mij vergeeft.
Ik verwacht niet dat je dat doet. - Waarvoor?
Dat ik Tommy en jou bij elkaar weg heb gehouden.
Jullie hadden samen moeten zijn. Dat heb ik altijd geweten.
Zo lang als ik me al kan herinneren.
Het was niet alleen wegens de geruchten over uitstel.
Maar omdat ik jaloers was.
Jullie hadden echte liefde ik niet en...
ik wilde niet dat ik degene zou zijn die alleen gelaten werd.
Het is het ergste dat ik ooit gedaan heb.
Nu wil ik dat rechtzetten.
Ik weet niet hoe je dat kunt doen, Ruth.
Dat kan ik als jullie twee uitstel krijgen.
Daar is het te laat voor, Ruth.
Veel te laat. Het is stom om daar zelfs over na te denken.
Het is niet te laat. Kijk, jullie zullen het zien, jullie beiden.
Ik wilde dit reisje maken omdat ik jullie iets wilde geven.
Het adres van Madam.
Daar moeten jullie je naar wenden. Naar haar moeten jullie toegaan.
Hoe ben je hier aangekomen?
Het was niet makkelijk, maar ik had jaren om te overdenken wat ik had gedaan.
En jaren om te kijken hoe ik dat aan moest pakken en het weer in orde kon maken.
Ik ging ze doen toen we bij the Cottages waren.
De dag nadat we Ruth's Possible gingen zoeken.
Ik realiseerde me, dat als ik ooit uitstel zou gaan aanvragen...
dat ik hen dan iets moest laten zien.
Gedurende de jaren heb ik er honderden gedaan.
Ze zijn prachtig.
Echt? - Ja.
Dank je.
Tot nu toe heb ik ze nog nooit aan iemand laten zien.
Ze waren mijn geheim.
Net als jij en die pornoblaadjes.
Weet je dat nog? - Ja.
Ruth zei dat je niet begreep wat ik aan het doen was.
Nee, ik denk dat zij niet begreep wat jij aan het doen was.
Ze dacht dat jij naar de vieze plaatjes aan het kijken was...
om te kijken hoe seks in elkaar zat...
en om er achter te komen wat jij miste of zoiets.
Ik wist het.
Ik wist dat jij aan het kijken was naar jouw Origineel.
Ik had soms die grote behoeftes om ooit eens seks te hebben.
Soms waren die zo krachtig, dat ik dacht, ik doe het met iedereen.
Dus ik dacht dat me dat wel iets zou moeten zeggen.
Iets over de persoon waar ik naar geschapen was.
Het is stom...
maar ik dacht dat ik haar wel in die blaadjes zou vinden.
Die behoeftes zijn natuurlijk.
Die hebben we allemaal gehad. Dat weet je nu toch wel?
'We zeilden uit Basrah...
dag na dag, nacht na nacht, over de zee...
eiland na eiland bezoeken, en land na land...
onze goederen verkopen of ruilen.
Op een dag, na weken gezeild te hebben zonder land te zien...
zagen we een eiland in de zee met zulke mooi groen...
dat het wel een van de tuinen van Eden leek.
De kapitein zette meteen koers naar dit verrukkelijke land...
en toen het anker was uitgegooid en de ladder naar beneden werd gedaan...
liet hij zijn passagiers van boord gaan'.
Niet ophouden.
Ruth heeft het goed. Juiste straat, juiste deur, alles.
We moeten besluiten welke van mijn tekeningen we zullen nemen.
De beste maar. Misschien zes of zeven.
Je moet me helpen. - Ja, ik weet het.
We gaan daar dus naartoe.
Volgende week.
Ik neem je mee voor laboratoriumtesten ik teken voor een hele dag...
dan bezoeken we Madam op de terugweg.
We gaan het doen.
Ik dacht dat je dat moest weten.
Jullie dienen een verzoek in?
Ja.
Goed.
Madame?
Sorry, we wilden u niet laten schrikken.
We zaten op Hailsham.
Ik ben Kathy. Dit is Tommy.
We willen u geen moeilijkheden bezorgen.
Op Hailsham? - We komen met u praten.
En ik heb wat dingen voor u meegenomen.
Wat dingen die u misschien voor uw Gallery wil hebben.
Kom maar mee naar binnen.
Wacht hier, alsjeblieft.
Kijk, dat is Hailsham.
Kathy, dat is Hailsham.
Het is precies zoals ik het me herinner.
Ga zitten, alsjeblieft.
Dus...
We zijn verliefd. En het is ware liefde. Het is verifieerbaar.
Verifieerbaar. Ik begrijp het.
Ga door.
We hebben over de uitstellen gehoord.
En we hebben het doel van de Gallery uitgewerkt.
Vertel me het doel.
Onze kunst van Hailsham te gebruiken om in onze zielen te kijken.
Dat zou bevestigen dat wij uitstel verdienen.
Maar het probleem is, ik was destijds wat in de war...
ik heb niet echt veel aan kunst gedaan...
dus u heeft nooit iets van mij genomen. Ik weet dat dit mijn schuld is...
en het is waarschijnlijk veel te laat...
maar vandaag heb ik wat van mijn spullen meegenomen.
Dit is een boek van de dingen, en...
hier nog wat dingen.
Sommigen heb ik vrij recent gemaakt...
en anderen zijn verscheidene jaren geleden gemaakt, dus het is nogal divers.
U heeft al een heleboel dingen van Kath.
Gedurende de jaren zijn er heel veel spullen van haar in de Gallery...
Het spijt me.
Ik weet nooit wat ik moet doen.
Ik neem het wel over.
Bedankt, George.
Kathy H en Tommy D.
Ik herinner me jullie alle twee.
Kathy, een pienter meisje en zo creatief.
En Tommy, een groot hart en vreselijke woedeaanvallen.
Jullie moeten begrijpen...
dat Hailsham de laatste plaats was om over de ethiek van donaties na te denken.
We gebruikten jullie kunst om te laten zien wat jullie konden.
Om te laten zien dat donorkinderen zeker ook menselijk zijn.
Maar we verschaften een antwoord op een vraag die niemand stelde.
Als je mensen vraagt om terug te keren naar duisternis...
de dagen van longkanker, borstkanker, ziektes van het centrale zenuwstelsel...
dan zeggen ze simpelweg nee.
Per jaar kregen we meestal twee of drie stelletjes zoals jullie.
Nu niet zoveel meer.
Jullie zijn de eerste in lange tijd.
Om uitstel aan te vragen?
Er zijn geen uitstellen, Tommy.
Er zijn geen uitstellen. En die zijn er nooit geweest.
We hadden de Gallery niet om in jullie zielen te kijken.
We hadden de Gallery om te kijken of jullie überhaupt zielen hadden.
Begrijpen jullie dat?
Ja.
Jouw tekeningen zijn heel goed.
Als je wil, zal ik hen houden.
Bedankt dat u met ons heeft gesproken.
Jullie arme wezens. Ik zou willen dat ik jullie kon helpen.
Kunnen we heel even stoppen? Ik moet er even uit.
Twee weken zijn verstreken sinds ik hem heb verloren.
Ik heb nu mijn aanzegging gekregen.
Over een maand is mijn eerste donatie.
Ik kom hier en stel me voor dat dit de plek is...
waar alles wat ik in mijn kindertijd verloor, aangespoeld is.
Ik zeg tegen mezelf, als dat waar zou zijn...
en ik zou lang genoeg wachten...
dan zou er een kleine figuur aan de horizon verschijnen aan de andere kant van het veld...
en dat werd geleidelijk groter en dan zou ik zien dat het Tommy is.
Hij zou zwaaien en misschien roepen.
Verder laat ik die fantasie niet gaan.
Dat kan ik niet toestaan.
Ik herinner mezelf er aan dat ik geluk had dat ik toch wat tijd met hem heb gehad.
Waar ik niet zeker van ben...
is of onze levens zo anders zijn verlopen dan de levens van degene die we redden.
We zijn allemaal voltooid.
Misschien begrijpt niemand van ons echt wat we doorgemaakt hebben...
of voelt dat we genoeg tijd hebben gehad.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Ehr Asjee en Suurtje gedownload van www.simplyreleases.com